الميرزا عبد الله أفندي الأصبهاني ( مترجم : ساعدي )

337

رياض العلماء و حياض الفضلاء ( فارسي )

حوزه‌هاى ديگر فراگرفته است . مؤلف گويد : نام پدر او را به همان گونه كه از برخى از مواضع به دست آورده بوديم نگاشتيم ليكن در آغاز رسالهء حدوث العالم ، نام پدر او على بن يعلى بن ابى العلاء كمره‌اى ضبط شده است . على نقى در آغاز ، در ناحيهء كمره از محال فراهان مىزيست ؛ سپس در روزگار شاه صفى صفوى ، امام قلى خان حاكم فارس كه حاكم باشخصيتى بود ، او را به شيراز دعوت كرد ؛ و منصب داورى آنجا را به عهدهء او گذارد ؛ پس از آنكه خليفه سلطان وزير اعظم وزارت شاه‌عباس دوم را به عهده گرفت وى را از شيراز به اصفهان طلبيد و پس از آنكه آميرزا قاضى شيخ الاسلام اصفهان معزول شد ، كمره‌اى منصب شيخ الاسلامى را به عهده گرفت ، و به همان منصب برقرار بود تا سال 1060 هجرى كه بدرود زندگى گفت . كمره‌اى از علمايى است كه نماز جمعه را در عصر غيبت حرام مىدانست و همچنين به حرمت استعمال تتن ( تنباكو ) عقيده داشته است . از تأليفات او المقاصد العالية فى الحكمة اليمانيه است كه كتابى بزرگ و ارزنده ، در علم كلام و حكمت حقه تأليف شده است . ديگر رسالهء بزرگى به نام حدوث العالم كه كمال دقت را در آن به كار برده و مطالب آن را از كتاب المقاصد اتخاذ نموده و رسالهء جداگانه‌اى تدوين كرده و براى حدوث عالم از ادله عقليه و نقليه استفاده نموده است . و من نسخه‌اى از آن را كه از تحقيقات شايسته‌اى برخوردار بوده در اصفهان ديده‌ام و ديگرى رساله‌اى است به نام الادعية و الاحراز المنجية عن المخاوف و الاذكار الدافعة للبلايا و المواعظ و النصائح ؛ كه اين رساله را به پارسى و به درخواست شاه صفى در روزگارى كه سلطان مراد عثمانى پادشاه روم ( تركيه ) براى محاصره بغداد عزيمت كرده بود تأليف نموده . و ديگرى رسالهء

--> - هم فاضلى جليل القدر بوده و قضاوت شيراز را به عهده داشته و نهج البلاغة را شرح كرده است و سيد ماجد بحرانى ، همان سيد ماجد صادقى است - م .